اوقات خوش آن بود که بادوست گذشت

باقی همه  بی حاصلی و بی خبری بود

سلام همکلاسی

رفتی و از یاد نمی روی...!

و این جا همچنان زندگی ادامه دارد،

هر چند که بی شما صفایی نیست...

جای همتون خالی!

از گلوی هیچ کدوممون بدون نوشابه و دوغ پایین نمی رفت! 

     بیرجند، نارمنج، ۱۰/۱۲/۱۳۸۶ 

 عماد ملعون رانده شده!

آخه ذلیل مرده خدا بگم چیکارت نکنه، دعوا راه انداختی حواسم پرت شد

تازه عروس مامانمو نارفیقا بردن...!

دو   نفر  دزد  خری   دزدیدند

سـر تقسیم به هـم جنگیدند

آن‌دو بودند چو گرم زد  و خورد

دزد سوم خرشان را زد  و برد

سروده دوست عزیزم ایرج میرزا

من  رمیده  زغیرت  ز پا  فتادم  دوش

نگار خویش چو دیدم به دست بیگانه

کاش میشد اما نمیشه، آخه مامان بعضی ها قبول ندارن که بچشون ماشاالله برا خودش آقایی شده! خودمونیم من که اگه جای پدرزنه بودم دختر دسته گلمو بدبخت نمی کردم.

دلفریبان   نباتی   همه   زیور   بستند

دلبر ماست  که  با حسن خداداد آمد

ای عروس هنراز بخت شکایت منمای

حجله ی حسن بیارای که  داماد آمد!

در ادامه شعری از خوانده های خواننده مرحومه مغفوره جنت مکان که نور به قبرش بباره الهی :

عروسک جون فدات شم 
تو هم قلبت شکسته 
که صد تا شبنم اشک 
توی چشمات نشسته 
 
منم مثل تو بودم 
یه روز تنهام گذاشتن 
یه دریا اشک حسرت 
توی چشمام گذاشتن 
 
چه تهمتها شنیدیم 
چه تلخیها چشیدیم 
عروسک جون تو میدونی 
چه حسرتها کشیدیم 
 
عروسک جون زمونه 
منو این گوشه انداخت 
بجای حجله ی بخت 
برام زندون غم ساخت 
 
بمیره اونکه میخواسته 
مارو گریون ببینه 
سرای سینه هامونو 
زغم ویرون ببینه 
 
عروسک جون نگام کن 
چشام برقی نداره 
زمستونه تو قلبم 
که هیچ گرمی نداره 
 
باید اینجا بخشکیم 
تو گلدون شکسته 
نه اینکه باغبون نیست 
در گلخونه بسته 
 
دلم میخواد یه روزی بعد سالها 
پرستوی سعادت رو ببینی 
نمیخوام بیش از این تو صورت من 
نشون یاس و وحشت رو ببینی 
 
دلم میخواد یه روزی فارغ از غم 
تبسم روی لبهامون بشینه 
شاید اونروز دوباره جون بگیره 
نهال آرزوهامون تو سینه

این سلامی دوباره است

قبل از هر چیز از دوست بسیار عزیزم آقای علی خوشبختیان که ایشالا به زودی خودشو خوشبخت و یکیو بدبخت کنه یا برعکس، بابت زحمتی که در ویرایش قالب وبلاگ کشیدند تشکر می کنم و ...